خدايا ! بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست ، و مرا با عصمت ، تأييد فرما ، و زبانم را به حِكمت بگشاى ، و مرا از كسانى قرار ده كه بر آنچه در ديروز خود تباه كرده‌اند ، پشيمان مىشوند و از نصيبِ امروز خود ، كم نمىگذارند و به روزىِ فردايشان نمىانديشند . خدايا ! توانگر ، كسى است كه به تو نياز برد و از ديگران ، بىنيازى جويد ، و فقير ، كسى است كه با خلق ، از تو بىنيازى جويد . پس بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست ، و مرا با خود ، از خلق خود ، بىنياز گردان ، و مرا از كسانى قرار ده كه دست طلب ، جز به سوى تو نمىگشايند . خدايا ! شوربخت ، آن نااميدى است كه پيش رويش ، توبه و پشت سرش ، رحمت است [ و آنها را نمىبيند ] ، و اگر من در عمل ضعيفم ، امّا در اميد به رحمتت نيرومندم ، پس ضعف عملم را به نيرومندىِ اميدم ببخش . خدايا ! اگر تو مىدانى كه ميان بندگانت ، سنگ‌دل‌تر از من و گنهكارتر از من هست ، من نيز مىدانم كه مولايى بخشنده‌تر و گسترده‌رحمت‌تر و باگذشت‌تر از تو نيست . اى كه در رحمتت ، يگانه‌اى ! آن را كه در خطايش تنها نيست ، بيامرز ! خدايا ! به ما فرمان دادى و نافرمانىات كرديم . ما را باز داشتى و دستْ نكشيديم . به يادمان آوردى و از ياد برديم . بينايمان نمودى و ناديده گرفتيم . برايمان مرز نهادى و آن را زير پا گذاشتيم ، و اين ، جزاى احسان تو ، به ما نبود و تو ، به آنچه آشكار و نهان كرده‌ايم ، داناترى ، و به آنچه مىآوريم و آورده‌ايم ، آگاه‌ترى . بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست و ما را به آنچه در آن خطا و فراموش كرديم ، سرزنش مكن ، و حقوق خود را بر ما ببخش و احسانت را بر ما كامل كن و رحمتت را بر ما سرازير فرما . خدايا ! با اين امام راستين ، به تو توسّل مىجوييم و به حقّى كه براى او و براى جدّش ، فرستاده‌ات ، و براى پدر و مادرش على و فاطمه ، خاندان رحمت ، قرار داده‌اى ، فراوانىِ روزىاى كه قوام زندگى ما ، به آن است ، و سامانِ حال خانواده‌مان را از تو مىخواهيم ؛ كه تو بزرگوارى هستى كه از سرِ گستردگى ، مىبخشى و از سرِ